Londra’da yaşayan psikolog Özden Bayraktar, göçün yalnızca mekânsal değil; duygusal, kültürel ve ilişkisel bir yeniden yapılanma süreci olduğuna dikkat çekiyor. Ona göre göçmenliği konuşmak ve paylaşmak, bireysel iyilik halimizi güçlendirmenin en önemli yollarından biri.

Romanya Yaşamı Destekleme Derneği, ROYAD, kısa sürede yüzlerce göçmenin hayatına dokunarak dil engelinden girişimciliğe, sosyal hayattan hukuki desteğe kadar güçlü bir köprü haline geldi.

Amsterdam Anneleri, yeni bir ülkede annelik, aidiyet ve dayanışma duygusunu birlikte kuran ilham verici bir kadın topluluğu. Seda Çınar Ceyhan’ın öncülüğünde büyüyen bu sosyal girişim, yalnızca bilgi değil, moral ve güç de paylaşıyor. Hollanda’daki göçmen kadınlar için bir destek ağı olmanın ötesinde, birlikte öğrenmenin ve dönüşmenin canlı bir örneği.

Kanada’da yaşayan Eyüp Kalkan ve Onur Bilgin’in aralarında olduğu girişimcilerin geliştirdiği Turkville, göçmenlerin ihtiyaçlarını karşılayan dijital bir topluluk platformu olarak dikkat çekiyor. Topluluk alanı, pazar yeri ve medya bölümlerinden oluşan bu “sanal köy”, göçmenlere hem bilgi hem de dayanışma imkanı sunuyor. Kurucuları, Turkville’in farklı ülkelerdeki göçmen topluluklarına da örnek bir model olmasını hedefliyor.